محمد بروجردی نامی است که با غربت گره خورده و زندگی سراسر از مجاهدتهای خاموش او چه در روزهای مبارزه با رژیم پهلوی و چه در سالهای پس از انقلاب، زیر آوار این غربت دفن شده است. وی به قدری تلاش و مبارزه کرد و به قدری از جان مایه گذاشت که به بالاترین مقام دست یافت، این مقام نه فرماندهی سپاه غرب و نه جانشینی قرارگاه حمزه سیدالشهدا و نه پایهگذاری تیپ شهدا بود، بلکه والاترین مقام مردم مظلوم و زجر کشیده دیار کردستان به او دادند و آن لقب مسیح کردستان برای شهید بروجردی بود.
به پاس مجاهدتهای شهید بروجردی که از بنیانگذاران سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به شمار میرود؛ مکان یادبودی در نزدیکی محل شهادت وی یعنی شهرستان نقده از استان آذربایجان غربی، در جاده نقده – مهاباد، ۲۷ کیلومتر مانده به مهاباد، بخش محمدیار، دهستان المهدی در ۲ کیلومتری شهر محمدیار ساخته شده است. این یادمان شامل یادبود شهید و سکوی روایتگری، نمازخانه، محوطه اداری شامل ساختمان اداری و اسکان خادمین میباشد.یادمان شهید بروجردی مکانی معنوی برای حضور عاشقان شهدای بی ادعای هشت سال جنگ تحمیلی است.
شهید بروجردی در خرداد سال ۱۳۶۲ تصمیم میگیرد تا محلی را برای استقرار تیپ شهداء انتخاب کنند. برای دیدن مکانی که در نظر بود، همراه با پنج نفر دیگر از مهاباد به طرف محل جدید حرکت میکنند. به سه راهی مهاباد- نقده میرسند؛ به بروجردی پیشنهاد میکنند تا در همان جا بماند و دیگران برای بازدید محل بروند؛ اما او نمیپذیرد. با اصرار زیاد، یک ماشین که بر روی آن مسلسل دوشکا کار گذاشته شده بود، در پیشاپیش ماشین آنها حرکت میکند و دو نفر از برادران هم در آن ماشین مینشینند. از سه راهی تا محل مورد نظر برای اردوگاه حدود یک کیلومتر جاده خاکی بوده است. هنگامی که ماشین او به محل میرسد در حالی که فاصلهاش با ماشین دوم، پنجاه متر بیشتر نبود، صدای انفجار مهیبی به گوش میرسد. ماشین از زمین بلند شده و تمامی افراد از آن به بیرون پرتاب میشوند. محمد چند متری دورتر از ماشین افتاده بود و هنگام شهادت، هنوز تبسم بر لبانش داشت چنان که در زندگیش همیشه چنان بود؛ ویژگیای که خبر از آرامش روحی و ایمان قلبی آن بندة برگزیدة خداوند میداد.
شهید محمد بروجردی: سال ۱۳۳۳ در روستای دره گرگ از توابع شهرستان بروجرد چشم به جهان گشود. در ۶ سالگی، همراه مادرش به تهران آمد و مشغول تحصیل شد. پس از آن به خدمت سربازی رفت اما از بعد از مدتی فرار کرد. مبارزات سیاسی علیه رژیم پهلوی را از سال ۱۳۴۲ آغاز کرد. ارتباط با روحانیت مبارز، تکثیر و پخش اعلامیه و تلاش برای دیدار با حضرت امام خمینی(ره) در عراق باعث شد توسط ساواک دستگیر شود. پس از آن دو سال خدمت اجباری سربازی را گذراند. بعد، همراه شهید حاج مهدی عراقی مبارزات سیاسی را آغاز کرد. در سال ۱۳۵۵ به سوریه رفت و بعداز ملاقات با شهید محمد منتظری و امام موسی صدر، آموزش نظامی دید. سال ۱۳۵۶ به گروه توحیدی صف پیوست. هنگام ورود امام خمینی(ره) به ایران، مسؤولیت حفاظت از امام(ره) در فرودگاه، مسیر بهشت زهرا(س) و مدرسه رفاه را برعهده داشت. پس از پیروزی انقلاب اسلامی، مدتی مسؤولیت زندان اوین به وی محول شد. با تشکیل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی از اعضای بنیانگذار سپاه بود و مدتی مسؤولیت قسمت عمدهای از پادگان ولیعصر(عج) را پذیرفت. با شروع غائله کردستان بهعنوان فرمانده عملیات سپاه غرب کشور، به مبارزه علیه ضدانقلاب پرداخت. سپس سازمان پیشمرگان مسلمان کرد را برای انسجام مسلمانان کرد علیه ضدانقلاب تشکیل داد. با شروع جنگ تحمیلی، بههمراه چند تن از همرزمانش شهر سرپل ذهاب را از سقوط حتمی نجات دادند. وی، در عملیات مطلعالفجر و فتحالمبین که در منطقه جنوب انجام شد، حضور داشت. پس از آن بهعنوان فرمانده منطقه ۷ سپاه(استانهای همدان، کرمانشاه، کردستان و ایلام) و همزمان، قائممقام قرارگاه حمزه سیدالشهدا(ع) منصوب شد. سرانجام، یکم خرداد ۱۳۶۲ با همان سمتهای قبلی، در جاده مهابادـ نقده بر اثر برخورد با مین به شهادت رسید
