خونخواهی امام شهید

 
🔸 اینکه آزادی قدس مصداق خونخواهی امام‌ شهید گفته شود؛ برداشتی است که به نظر نمی‌رسد دقیق باشد. مگر نه این است که وقتی امیرالمؤمنین(ع) به دست ابن‌ملجم به شهادت رسید، امام حسن (ع) در مقام خونخواهی، حکم قصاص قاتل را اجرا کرد؟ آیا امام (ع) خونخواهی پدر را به معنای ساقط کردن حکومت معاویه اعلام کرد؟ البته که ایشان برای مقابله با حکومت نامشروع معاویه و به‌معنای عام جبهه باطل با تمام توان مبارزه کردند؛ اما باید دانست که «قصاص جنایتکار» و «نبرد با جریان باطل»، دو موضوع متمایز و مکمل یکدیگرند، نه جایگزین هم.
از این‌رو، رهبر انقلاب نیز در پیام خویش تصریح کردند: «آنچه مسلم است، گریبان جنایتکاران را بایستی گرفت و آنان را به سزای اعمال مجرمانه‌شان رساند.»
🔸  هم‌سفرانِ راهِ عشق و شهادت، زمان آن رسیده که غبارهای اندوه را به رگ‌های جاری از خون تبدیل کنید و قامت راست کنید. بعد از چهار ماهِ سخت، امام شهیدمان به آخرین دیدار آمده است. اما این بار، تفاوت در این است که دیگر ندای «ای ایران بخوان» از گلوها برنخاست؛ بلکه این‌بار، خودِ امام شهید با همان پرچمی که دور تابوت مطهرشان پیچیده شد، «ای ایران» خواندند. دوباره یک ایران به تلاطم افتاد، اما چه تلاطمی... تلاطمِ عزتی که از دلِ سوگ برمی‌خیزد.
ما امروز صاحبِ عزایی هستیم که تا بنِ استخوان را می‌سوزاند؛ اول نائبِ امام زمان ارواحنا فداه را از دست دادیم و بعد، پدرمان را. اما در این اوجِ سوگواری، باید بدانیم که اشک‌های ما، نقطه‌ی آغازِ یک عهد است. در عینِ غم، پرچمِ خونخواهی را برافراشته نگه داریم و با تمامِ وجود فریاد بزنیم: «ما رایتُ الا جمیلا»؛ چرا که در این تراژدی، زیباییِ ایستادگی و شکوهِ شهادت را دیدیم.
باید امروز پرچمِ خونخواهی را بلند کنیم. زمانِ وداع و ایامِ تشییع، فقط مراسمی برای اشک ریختن نیست؛ این حماسه‌ای‌ست که رسانه‌های داخلی و خارجی، تمامِ جهان را با شکوهِ حضور ما آشنا خواهند کرد. ما نمی‌خواهیم فقط سوگوار باشیم، ما می‌خواهیم در قامتِ یک ملتِ یک‌صدا، نمایشِ قدرت داده باشیم.
 

ویدیو