ماه‌ها به شروع جنگ تحمیلی زمان باقی مانده بود که شهر بیجار به دلیل قرار داشتن در مرکز کردستانات آشوب‌خیز...
چهارشنبه ۸ مهر ۱۴۰۵ - ۱۱:۵۶
کد مطلب : 7578
گروه دوم بچه‌های بیجاری به سومار و گیلانغرب رفتند که در آنجا اولین شهید جنگ تحمیلی شهر ما یعنی رضا افشاری به شهادت رسید.
جایگاه شهر بیجار در آغاز جنگ تحمیلی در گفتگو با سردار بهرام حسینی‌مطلق
جایگاه شهر بیجار در دیباچه دفاع مقدس را چطور ارزیابی می‌کنید؟
شهر بیجار در جریان دفاع مقدس از موقعیت ممتاز و ویژه‌ای برخوردار است. از همان شروع تحرکات ضدانقلاب در نواحی غرب کشور و به‌خصوص کردستان، مردم این شهر به یکی از کانون‌های مقابله با ضدانقلاب تبدیل شدند و وقتی که هنوز چندین ماه به آغاز جنگ تحمیلی باقی مانده بود، دفاعی مقدس برای حفظ کیان نظام اسلامی از سوی اهالی و جوانان بیجاری شکل گرفت که تا انتهای جنگ تحمیلی بلاانقطاع ادامه داشت. برهمین اساس وقتی که گروه‌های جدایی‌طلب و ضدانقلاب در شهرهایی چون سنندج و پاوه حضور یافتند، هرگز جرئت نکردند به بیجار بیایند و اگرچه تا ۱۵ کیلومتری این شهر نیز آمدند و حتی در روستای نجف‌آباد در ۳۰ کیلومتری شهر پایگاهی ایجاد کردند اما بیجار هیچ‌گاه تحت نفوذ آنها قرار نگرفت و پاسداران و بسیجیان (پاسداران ذخیره) این شهر در برابر نفوذ ضدانقلاب ایستادگی کردند.
همان طور که اشاره کردید در مقطع پیش از شروع جنگ تحمیلی، ضدانقلاب کردستان را کانونی برای تحرکات خود قرار داده بودند، نقش بیجار در مقابله با این ناآرامی‌ها چه بود؟
در واقع بیجار در مقابله با ضدانقلاب خط مقدم و یک دیوار حائل به شمار می‌آمد. شهید بزرگوار محمد‌باقر رحمانی فرمانده سپاه این شهر در سال ۵۸ و در سه‌راهی دیوان دره- سقز- بیجار به شهادت رسید که نشانی بر تقدم مجاهدت‌های بیجار در ماه‌های اولیه پیروزی انقلاب است. در این مقطع رزمندگان این شهر دامنه نفوذ و حضور خود را تا سقز و بوکان نیز گسترش داده بودند. وقتی هم که قرار شد عملیات‌های بزرگی علیه ضدانقلاب صورت گیرد، بیجار یکی از سه محور و پایگاهی به شمار می‌رفت که رزمندگان از آنجا برای پاکسازی دیوان‌دره، سقز و سنندج استفاده می‌‌کردند.
با شروع جنگ تحمیلی، با وجودی که خود این شهر همچنان درگیر مسئله ضدانقلاب بود، رزمندگانش را برای تقویت جبهه‌های جنوب اعزام کرد؟
وقتی که جنگ شروع شد، با وجود مشکلات عدیده‌ای که در منطقه با آن روبه‌رو بودیم، احساس تکلیف در میان رزمندگان این شهر به اندازه‌ای بالا بود که صبر را جایز ندانستیم و با کسب اجازه از شهید بروجردی، در همان دومین یا سومین روز آغاز رسمی جنگ تحمیلی به مقصد قصر شیرین راهی شدیم اما چون این شهر به اشغال دشمن درآمده بود، خودمان را به سرپل ذهاب رساندیم و در تپه تک درخت دشت ذهاب، مقابل دشمن ایستادیم. در یکی از اولین برخوردها نیز وقتی که تعداد یک گردان از دشمن برای تصرف این تپه به ما هجوم آوردند، بچه‌های بیجار با شدت و در حالی که تعداد خیلی هم بودیم، مقاومت کردند تا اینکه سایر نیروها نیز به ما پیوستند و با شکست دشمن، چیزی حدود ۱۴۰ الی ۱۵۰ نفر از سربازانش را به اسارت درآوردیم. حضور ما در مناطق جنگی تشویقی شد برای اعزام گروه‌های بعدی. گروه دوم بچه‌های بیجاری به سومار و گیلانغرب رفتند که در آنجا اولین شهید جنگ تحمیلی شهر ما یعنی رضا افشاری به شهادت رسید.
در ادامه جنگ نیز باز حضور رزمندگان بیجاری در جبهه‌های جنگ ادامه یافت.
بله، همین طور اعزام نیرو ادامه داشت تا اینکه تیپ بیت‌المقدس استان کردستان تشکیل شد و عمده نیروهایش را نیز اهالی بیجار و همچنین قروه تشکیل می‌دادند، حتی در مراحلی از جنگ که اعزام از طریق تیپ بیت‌المقدس میسر نمی‌شد، رزمندگان بیجاری خود را به واحدهای دیگر می‌رساندند و از آنجا به جبهه‌ها اعزام می‌شدند، به طور مثال همین ۱۳ دانش‌آموزی که با هم به جبهه اعزام شدند، به تیپ الغدیر یزد رفته و از آنجا اعزام شدند. همه اینها در شرایطی بود که تا سال ۶۲-۶۱ خود بیجار جزو مناطق عملیاتی به شمار می‌رفت و تا آخر جنگ نیز امنیت مناطق دورافتاده‌تر را برعهده داشت.
در پایان یادی کنیم از شهدای شاخص بیجار!
به شهید محمد‌باقر رحمانی اولین شهید شهر و همچنین رضا افشاری اولین شهید جنگ تحمیلی اشاره کرده بودم. شهید یوسف افشاریان مسئول عملیات تیپ بیت‌المقدس از دیگر شهدای شاخص این شهر هستند که در کربلای یک آسمانی شد. شهید جمال صالحی و شهید محمدرضا ترابیان فرمانده گردان بودند. سردار شهید اسدالله سردارزاده مسئول تسلیحات بیجار، شهید سید‌منصور بیاتیان فرمانده عملیات سقز و برادرش سید‌مصطفی و... سید‌منصور بیاتیان جوانی رشید و بلندبالا بود که خوفی از دشمن نداشت و به همین خاطر ضدانقلاب کینه‌اش را به دل گرفته و در یکی از عملیات‌ها او را نشان کرده با گلوله تک‌تیراندازی به درجه رفیع شهادت نائل آمد. یادشان گرامی باد.
انتهای پیام/
برچسب ها